Dorine Wiersma
Gaandeweg
muziektheater
Nieuwe liedjes, prachtige beelden en voor het eerst met twee muzikanten: Dorine Wiersma slaat een nieuwe weg in.
Zes solovoorstellingen maakte ze al. Vol puntige, zelfgeschreven cabaretliedjes waarbij ze zichzelf begeleidde op diverse gitaren. Actueel, geestig en soms venijnig. Haar anti-ode aan schrijfster Heleen van Royen leverde haar de Annie M.G. Schmidtprijs op. Het ging in deze voorstellingen vaak over de waan van de dag, maar die was nogal aan verandering onderhevig.
Na vier jaar afwezigheid laat Dorine in haar nieuwe muziektheatervoorstelling ‘Gaandeweg’ de actualiteiten even voor wat ze zijn. De liedjes gaan over meer universele thema’s als liefde, verlies, verandering en ouder worden. Herkenbaar en ontroerend maar ook grappig en relativerend.
Voor het eerst staat ze niet alleen op het toneel. Ze wordt vergezeld door de veelzijdige muzikanten Jaap van Westen (bas) en Wieke Garcia (harp/percussie). Samen maken ze er een muzikale voorstelling van waarin ruimte is voor verstilling, hoogwaardig samenspel en humor. De muziek beweegt zich soepel tussen verschillende stijlen en geeft de liedjes van Dorine een nieuwe gelaagdheid.
Tijdens de voorstelling worden foto’s geprojecteerd van haar vader, fotograaf, geoloog en wereldreiziger Dirk Wiersma. In zijn werk stond één thema centraal: de schoonheid van verval en vergankelijkheid. Zijn beelden vormen een visuele laag in de voorstelling en vloeien mee met de muziek en de liedjes.
Een muzikale voorstelling over wat voorbijgaat – en over wat gaandeweg blijft.
‘Ze varieert knap in muzikale stijlen’. – Volkskrant
‘Ze voorziet haar teksten van interessante complexe melodieën’. – NRC
‘Vakwerk, fijnzinnig taalgevoel en heerlijk gevoel voor humor’. – Cabaret.nl
‘Een beukpartij op hoog muzikaal en literair niveau. Wiersma mag niet meer gemist worden. Het lijkt of ze met elk programma dat ze maakt steeds meer van haar vaardigheden laat horen’. – Theaterkrant
